Przejdź do głównej treści

HOPE - Centrum psychologii, rozwoju i komunikacji

Plac Władysława Jagiełły 6/2C, 57-300 Kłodzko

Informacje

Standardy ochrony małoletnich

Ostatnia aktualizacja: 2 października 2026 r.

1. Postanowienia ogólne

Standardy obowiązują w gabinecie HOPE Centrum Psychologii, Rozwoju i Komunikacji Paulina Horvat, Plac Władysława Jagiełły 6/2C, 57-300 Kłodzko. Gabinet jest jednoosobową praktyką psychologiczno-pedagogiczną. Nie zatrudnia pracowników ani współpracowników, a jedyną osobą mającą kontakt z małoletnimi jest jego właścicielka, Paulina Horvat.

Podstawa prawna i cel

Dokument został przyjęty na podstawie art. 22b i 22c ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich. Jego celem jest zapewnienie dzieciom i młodzieży bezpieczeństwa podczas spotkań w gabinecie oraz określenie, co dokładnie dzieje się, gdy pojawia się podejrzenie, że dziecku dzieje się krzywda.

Zakres stosowania

Standardy stosuje się do wszystkich spotkań z osobami niepełnoletnimi: konsultacji psychologicznych oraz zajęć terapii pedagogicznej. Dzieci i młodzież przychodzą wyłącznie na spotkania indywidualne, w gabinecie, przyprowadzane przez rodzica lub opiekuna. Gabinet nie prowadzi zajęć grupowych, wyjazdów, noclegów ani spotkań online z małoletnimi.

Definicje

Małoletni (dziecko) - każda osoba, która nie ukończyła 18 lat.
Opiekun - rodzic albo inna osoba uprawniona do reprezentowania dziecka, w szczególności opiekun prawny lub rodzic zastępczy.
Personel - każda osoba, która w gabinecie pracuje z małoletnimi. W dniu przyjęcia standardów jest to wyłącznie osoba prowadząca gabinet.
Osoba prowadząca gabinet - właścicielka gabinetu, wskazana na początku tego punktu.
Krzywdzenie - każde zachowanie wobec dziecka, które jest czynem zabronionym albo zagraża jego dobru: przemoc fizyczna, psychiczna i seksualna oraz zaniedbywanie.

Osoba odpowiedzialna

Za wdrożenie, stosowanie i aktualizację standardów, a także za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających dziecku i udzielenie mu wsparcia, odpowiada osoba prowadząca gabinet. Kontakt: +48 533 266 335, kontakt@gabinet-hope.pl.

2. Zasady bezpiecznych relacji z małoletnim

Podstawową zasadą jest działanie dla dobra dziecka, z szacunkiem dla jego godności, granic i potrzeb. Poniżej opisujemy, jak wygląda to w codziennej pracy gabinetu.

Kontakt fizyczny

Kontakt fizyczny nie jest elementem pracy i co do zasady nie występuje.
Dopuszczalny jest wyłącznie kontakt krótki, jawny i odpowiedni do sytuacji: podanie ręki na powitanie, przybicie piątki, pomoc w prawidłowym chwycie ołówka podczas ćwiczeń albo udzielenie pomocy, gdy dziecko się przewróci lub skaleczy.
Każdy taki kontakt wymaga zgody dziecka. Dziecko ma prawo odmówić, a odmowa jest zawsze szanowana i nie wymaga wyjaśnień.
Niedozwolony jest kontakt, który wykracza poza sytuacje uzasadnione pracą, w tym przytulanie z inicjatywy dorosłego, branie na kolana, łaskotanie, całowanie, klepanie oraz dotykanie miejsc intymnych.
Niedozwolona jest każda forma przemocy fizycznej, w tym szarpanie, popychanie i przytrzymywanie dziecka wbrew jego woli. Wyjątkiem jest sytuacja bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia.

Język i sposób komunikacji

Do dziecka zwracamy się spokojnie, z szacunkiem i językiem dostosowanym do jego wieku.
Dziecko ma prawo do własnego zdania, do milczenia i do przerwania rozmowy na trudny temat.
Niedozwolone jest ośmieszanie, zawstydzanie, upokarzanie, straszenie i krzyk.
Niedozwolone jest porównywanie dziecka z innymi dziećmi oraz komentowanie jego wyglądu, ciała, pochodzenia, rodziny lub sytuacji materialnej.
Niedozwolone są żarty, uwagi i rozmowy o charakterze seksualnym. Rozmowa o dojrzewaniu lub seksualności jest możliwa tylko wtedy, gdy wynika z celu pracy, i jest prowadzona w sposób odpowiedni do wieku dziecka.
Niedozwolone jest proszenie dziecka o zachowanie czegokolwiek w tajemnicy przed rodzicem lub opiekunem.

Prywatność dziecka i korzystanie z toalety

  • Dziecko korzysta z toalety samodzielnie. Osoba prowadząca gabinet nie wchodzi z dzieckiem do toalety.
  • Jeśli dziecko ze względu na wiek lub stan zdrowia potrzebuje pomocy w toalecie albo przy przebraniu się, pomaga mu rodzic lub opiekun, który jest w tym celu przywoływany.
  • Rzeczy osobiste dziecka, takie jak plecak lub telefon, nie są przeglądane.
  • To, o czym dziecko mówi podczas spotkań, jest chronione na zasadach opisanych w polityce prywatności.

Kontakt poza spotkaniami

  • Wszystkie sprawy organizacyjne, w tym terminy, odwołania i informacje o przebiegu pracy, są ustalane wyłącznie z rodzicem lub opiekunem, przez służbowy telefon i służbowy adres e-mail gabinetu.
  • Niedozwolone są prywatne kontakty z dzieckiem, w tym przez media społecznościowe, komunikatory i prywatne numery telefonu, a także przyjmowanie i wysyłanie zaproszeń do znajomych.
  • Jeśli dziecko samo napisze lub zadzwoni, informacja o tym trafia do rodzica lub opiekuna. Wyjątkiem jest sytuacja, w której taki kontakt dotyczy krzywdzenia przez rodzica lub opiekuna. Wtedy stosuje się procedury z punktu 4.

Fotografowanie i nagrywanie

  • Niedozwolone jest fotografowanie i nagrywanie dziecka bez pisemnej zgody rodzica lub opiekuna oraz zgody samego dziecka.
  • Gabinet nie publikuje wizerunku dzieci, z którymi pracuje, ani ich prac w sposób pozwalający na rozpoznanie dziecka.

Prezenty i wyróżnianie

  • Osoba prowadząca gabinet nie wręcza dzieciom prywatnych prezentów i nie wyróżnia pojedynczych dzieci względem innych.
  • Dopuszczalne są drobne elementy pracy dostępne na tych samych zasadach dla każdego dziecka, na przykład naklejka lub dyplom na zakończenie zajęć.
  • Drobny upominek od dziecka lub rodzica, na przykład laurka, może zostać przyjęty. Prezenty o większej wartości nie są przyjmowane.

Przewożenie i spotkania poza gabinetem

  • Niedozwolone jest przewożenie dziecka samochodem oraz odprowadzanie go do domu lub szkoły.
  • Niedozwolone są spotkania z dzieckiem poza gabinetem, w tym w miejscu zamieszkania dziecka lub osoby prowadzącej gabinet.

Organizacja przestrzeni i przebieg spotkania

Dziecko jest przyprowadzane i odbierane przez rodzica lub opiekuna. Rodzic pozostaje osiągalny telefonicznie przez cały czas trwania zajęć, a w przypadku młodszych dzieci pozostaje w pobliżu gabinetu.
Drzwi gabinetu podczas spotkania są zamknięte ze względu na poufność rozmowy, ale nigdy nie są zamykane na klucz. Dziecko może w każdej chwili wyjść z pokoju i zostać odprowadzone do rodzica.
Rodzic lub opiekun może w każdej chwili zapukać i wejść do gabinetu.
Meble są ustawione tak, żeby dziecko miało swobodny dostęp do drzwi i nie siedziało w miejscu, z którego trudno wyjść.
Spotkanie kończy się przekazaniem dziecka rodzicowi lub opiekunowi. Dziecko nie opuszcza gabinetu samo, chyba że rodzic wyraził na to pisemną zgodę.

Inne dzieci oraz urządzenia z dostępem do internetu

  • Spotkania są indywidualne, więc dzieci nie przebywają w gabinecie razem bez opieki dorosłych. Przed spotkaniem i po nim za dziecko odpowiada rodzic lub opiekun, który je przyprowadził.
  • Gabinet nie udostępnia dzieciom urządzeń z dostępem do internetu do samodzielnego korzystania. Jeśli podczas zajęć używany jest komputer lub tablet, odbywa się to wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem osoby prowadzącej gabinet i tylko z materiałami przygotowanymi do zajęć.

3. Rozpoznawanie krzywdzenia

Formy krzywdzenia

Przemoc fizyczna - bicie, szarpanie, popychanie i inne działania powodujące ból lub uraz.
Przemoc psychiczna - poniżanie, wyzywanie, straszenie, odrzucanie, izolowanie, wciąganie dziecka w konflikt dorosłych, nadmierne wymagania.
Przemoc seksualna - każde zaangażowanie dziecka w aktywność seksualną, w tym dotyk, pokazywanie treści pornograficznych, nakłanianie do rozbierania się oraz kontakty o takim charakterze przez internet.
Zaniedbywanie - niezaspokajanie podstawowych potrzeb dziecka: jedzenia, ubrania, higieny, leczenia, snu, bezpieczeństwa, nauki i uwagi dorosłych.
Przemoc rówieśnicza - dokuczanie, wyśmiewanie, wykluczanie, bicie, niszczenie rzeczy, a także nękanie i publikowanie ośmieszających treści w internecie.

Sygnały ostrzegawcze w kontakcie gabinetowym

Pojedynczy sygnał nie przesądza o krzywdzeniu, ale każdy jest powodem do uważności i spokojnej rozmowy. Szczególną uwagę zwracają:
widoczne obrażenia, zwłaszcza powtarzające się, w nietypowych miejscach albo tłumaczone w sposób niespójny,
słowa dziecka o tym, że ktoś je bije, straszy, dotyka lub każe zachować coś w tajemnicy,
nagła zmiana zachowania: wycofanie, lęk, płaczliwość, agresja, zachowania autoagresywne,
lęk przed powrotem do domu, przed konkretną osobą albo przed pójściem do szkoły,
wiedza lub zachowania seksualne nieadekwatne do wieku, także w zabawie i rysunku,
oznaki zaniedbania: głód, brudne lub nieodpowiednie do pogody ubranie, nieleczone dolegliwości, stałe zmęczenie,
trudności ze snem, moczenie się, bóle brzucha i głowy bez przyczyny medycznej,
zachowanie rodzica lub opiekuna wobec dziecka: poniżanie, grożenie, obojętność, a także wyraźny lęk dziecka w jego obecności.

4. Procedury interwencji

We wszystkich sytuacjach obowiązują te same zasady rozmowy z dzieckiem: spokojne wysłuchanie, bez dopytywania o szczegóły i bez sugerowania odpowiedzi, zapewnienie, że dobrze zrobiło, mówiąc o tym, i że nie jest niczemu winne. Dziecku nie obiecuje się zachowania tajemnicy. W sposób dostosowany do wieku wyjaśnia się, komu i po co informacja zostanie przekazana.
Bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia dziecka. Niezależnie od tego, kto jest sprawcą, osoba prowadząca gabinet natychmiast dzwoni pod numer 112 i nie zostawia dziecka bez opieki do czasu przyjazdu służb.

Podejrzenie krzywdzenia przez rodzica lub opiekuna

  1. 1.Osoba prowadząca gabinet rozmawia z dzieckiem na zasadach opisanych wyżej i jeszcze tego samego dnia sporządza notatkę w rejestrze zdarzeń.
  2. 2.Ocenia, czy dziecko może bezpiecznie wrócić do domu. Jeśli nie, dzwoni pod numer 112.
  3. 3.Jeśli krzywdzi jedno z rodziców, a drugi rodzic lub opiekun jest w stanie chronić dziecko, rozmawia z nim o sytuacji i wskazuje miejsca, w których rodzina otrzyma pomoc.
  4. 4.O podejrzeniu przemocy domowej zawiadamia podmiot uprawniony do wszczęcia procedury „Niebieskie Karty”, czyli ośrodek pomocy społecznej lub Policję, w sposób opisany w punkcie 5.
  5. 5.Jeśli dobro dziecka jest zagrożone, składa do sądu opiekuńczego wniosek o wgląd w sytuację dziecka.
  6. 6.Jeśli zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa, składa zawiadomienie na Policję lub do prokuratury.
  7. 7.Osoby podejrzewanej o krzywdzenie nie uprzedza się o zawiadomieniu, jeżeli mogłoby to narazić dziecko na niebezpieczeństwo lub utrudnić postępowanie.
  8. 8.Ustala z dzieckiem i wspierającym je opiekunem plan wsparcia i ocenia go podczas kolejnych spotkań.

Podejrzenie krzywdzenia przez inną osobę dorosłą

  1. 1.Osoba prowadząca gabinet rozmawia z dzieckiem i sporządza notatkę w rejestrze zdarzeń.
  2. 2.Niezwłocznie, co do zasady tego samego dnia, informuje rodziców lub opiekunów dziecka o tym, czego się dowiedziała.
  3. 3.Informuje rodziców o możliwości i sposobie złożenia zawiadomienia na Policję lub do prokuratury.
  4. 4.Jeśli zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa, sama składa zawiadomienie, niezależnie od decyzji rodziców.
  5. 5.Jeśli krzywdzenie ma miejsce w szkole, przedszkolu, klubie lub innej placówce, informuje rodziców o możliwości zgłoszenia sprawy dyrekcji lub osobie odpowiedzialnej za ochronę małoletnich w tej placówce.
  6. 6.Ustala z dzieckiem i rodzicami plan wsparcia i ocenia go podczas kolejnych spotkań.

Podejrzenie krzywdzenia przez rówieśnika

  1. 1.Osoba prowadząca gabinet rozmawia z dzieckiem i sporządza notatkę w rejestrze zdarzeń.
  2. 2.Informuje rodziców lub opiekunów dziecka i ustala z nimi, jak zapewnić mu bezpieczeństwo.
  3. 3.Jeśli do krzywdzenia dochodzi w szkole lub innej placówce, wskazuje rodzicom, do kogo zgłosić sprawę: do wychowawcy, pedagoga szkolnego lub dyrekcji. Za zgodą rodziców może przekazać placówce swoje spostrzeżenia na piśmie.
  4. 4.Jeśli zachowanie rówieśnika ma znamiona czynu karalnego, na przykład pobicia, wymuszenia lub przemocy seksualnej, informuje rodziców o możliwości zawiadomienia Policji lub sądu rodzinnego, a w przypadku poważnego zagrożenia sama składa zawiadomienie.
  5. 5.Ustala z dzieckiem i rodzicami plan wsparcia i ocenia go podczas kolejnych spotkań.

Zgłoszenie dotyczące osoby prowadzącej gabinet

Gabinet jest działalnością jednoosobową, więc nie ma w nim przełożonego ani innej osoby, która mogłaby bezstronnie rozpatrzyć zgłoszenie dotyczące osoby prowadzącej gabinet. Dlatego takie zgłoszenie kieruje się od razu na zewnątrz. Dziecko, rodzic i każda inna osoba może:
  • zadzwonić pod numer 112 albo zgłosić sprawę w najbliższej jednostce Policji lub w prokuraturze, ustnie lub na piśmie,
  • zawiadomić sąd rejonowy, wydział rodzinny i nieletnich, właściwy dla miejsca zamieszkania dziecka,
  • zadzwonić pod 800 12 12 12 - Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka,
  • zadzwonić pod 116 111 - Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży.
  • Zgłoszenie nie wymaga wcześniejszego kontaktu z gabinetem ani jego zgody. Jeśli uwaga lub skarga zostanie skierowana bezpośrednio do osoby prowadzącej gabinet, zostaje ona zapisana w rejestrze zdarzeń, osoba zgłaszająca otrzymuje pisemną odpowiedź w ciągu 14 dni wraz z informacją o podmiotach wymienionych wyżej, a do czasu wyjaśnienia sprawy spotkania z tym dzieckiem są wstrzymane, chyba że rodzic zdecyduje inaczej.

    5. Zawiadomienia

    Osobą odpowiedzialną za składanie zawiadomień jest osoba prowadząca gabinet.

    Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

    • Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego składa się na piśmie do Policji lub prokuratury właściwej dla miejsca zdarzenia. W sytuacji pilnej zawiadomienie składa się ustnie, osobiście lub telefonicznie, a następnie potwierdza na piśmie.
    • Zawiadomienie zawiera dane dziecka, opis zdarzenia i okoliczności, w jakich osoba prowadząca gabinet się o nim dowiedziała, oraz dane osoby zawiadamiającej.
    • Kopia zawiadomienia jest przechowywana w rejestrze zdarzeń.

    Wniosek do sądu opiekuńczego

    • Wniosek o wgląd w sytuację dziecka składa się na piśmie do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka.
    • Wniosek zawiera dane dziecka i jego rodziców lub opiekunów, opis sytuacji budzącej niepokój oraz dane osoby składającej wniosek.
    • Wniosek składa się wtedy, gdy dobro dziecka jest zagrożone, a rodzice lub opiekunowie nie zapewniają mu ochrony.

    Procedura „Niebieskie Karty”

    Uprawnienie do wszczęcia procedury „Niebieskie Karty” przysługuje wskazanym w przepisach podmiotom: jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej, gminnym komisjom rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświacie i ochronie zdrowia. Prywatny gabinet psychologiczny do nich nie należy i nie może samodzielnie wypełnić formularza „Niebieska Karta”.
    W razie podejrzenia przemocy domowej wobec dziecka osoba prowadząca gabinet przekazuje informację do podmiotu uprawnionego, czyli do ośrodka pomocy społecznej właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka albo do Policji. Informacja jest przekazywana na piśmie, z opisem faktów i okoliczności, w jakich zostały ujawnione, a w sytuacji pilnej telefonicznie, z późniejszym potwierdzeniem na piśmie. Kopia pisma trafia do rejestru zdarzeń.

    6. Zasady przygotowania osoby prowadzącej gabinet do stosowania standardów

    • Osoba prowadząca gabinet zapoznała się z treścią standardów przed ich przyjęciem i potwierdziła to podpisanym oświadczeniem, przechowywanym w dokumentacji gabinetu.
    • Osoba prowadząca gabinet bierze udział w szkoleniach dotyczących ochrony małoletnich, rozpoznawania krzywdzenia i prowadzenia interwencji, a po każdej istotnej zmianie przepisów aktualizuje swoją wiedzę.
    • Udział w szkoleniach jest dokumentowany zaświadczeniami lub certyfikatami, przechowywanymi w dokumentacji gabinetu.

    Osoby współpracujące w przyszłości

    W dniu przyjęcia standardów gabinet nie zatrudnia pracowników ani nie korzysta z pomocy współpracowników, praktykantów i wolontariuszy. Jeśli w przyszłości pojawi się osoba, która miałaby pracować z małoletnimi, przed dopuszczeniem jej do pracy:
    osoba prowadząca gabinet sprawdzi ją w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym,
    osoba ta przedstawi zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie wymaganym przepisami,
    osoba ta złoży oświadczenia wymagane przepisami, w szczególności o państwach zamieszkania w ciągu ostatnich 20 lat oraz, gdy jest to wymagane, informację z rejestrów karnych tych państw albo oświadczenie o niekaralności,
    osoba ta zapozna się ze standardami i potwierdzi to podpisanym oświadczeniem,
    standardy zostaną zaktualizowane tak, żeby opisywały zasady pracy i nadzoru nad tą osobą.

    7. Dokumentowanie i przechowywanie

    Osoba prowadząca gabinet prowadzi rejestr zdarzeń i interwencji. Każdy wpis zawiera datę, opis zdarzenia lub sygnału, słowa dziecka zapisane możliwie dosłownie, podjęte działania, daty i adresatów zawiadomień oraz ustalony plan wsparcia dziecka.
    Do rejestru dołącza się kopie wysłanych pism i otrzymanych odpowiedzi.
    Rejestr jest przechowywany w zamknięciu, a dostęp do niego ma wyłącznie osoba prowadząca gabinet. Dokumenty z rejestru są udostępniane tylko podmiotom uprawnionym na podstawie przepisów prawa, na przykład sądowi, prokuraturze lub Policji.
  • Wpisy są przechowywane przez okres przewidziany dla dokumentacji związanej ze świadczeniem usług, opisany w polityce prywatności, a jeśli toczy się postępowanie, co najmniej do jego prawomocnego zakończenia.
  • Zasady przetwarzania danych osobowych dzieci i ich rodziców opisuje polityka prywatności.
  • 8. Udostępnianie standardów

    • Pełna wersja standardów i wersja dla dzieci są opublikowane na tej stronie internetowej.
    • Obie wersje są wywieszone w widocznym miejscu w gabinecie.
    • Rodzic lub opiekun otrzymuje informację o standardach przy pierwszej wizycie i na życzenie dostaje ich wydruk.
    • Wersja dla dzieci jest omawiana z dzieckiem na początku współpracy, w sposób dostosowany do jego wieku.

    9. Przegląd i aktualizacja

    • Osoba prowadząca gabinet ocenia standardy nie rzadziej niż raz na dwa lata, sprawdzając, czy odpowiadają aktualnym przepisom i temu, jak faktycznie działa gabinet.
    • Przegląd jest przeprowadzany także po każdej interwencji, po zmianie przepisów oraz po zmianie sposobu działania gabinetu, na przykład przy rozpoczęciu współpracy z inną osobą.
    • Przy przeglądzie bierze się pod uwagę uwagi zgłaszane przez rodziców i dzieci.
    • Wnioski z przeglądu są zapisywane na piśmie. Zmiany wprowadza się przez przyjęcie nowej wersji dokumentu z nową datą, opublikowanie jej na stronie i wymianę wydruku w gabinecie.
    Standardy zostały przyjęte dnia 2 października 2026 r.

    10. Ważne kontakty

    Gdzie szukać pomocy

    112 - numer alarmowy
    116 111 - Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
    800 12 12 12 - Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
    800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (całodobowo, bezpłatnie)

    Kontakt z gabinetem: +48 533 266 335, kontakt@gabinet-hope.pl. Wszystkie dane są też na stronie kontaktowej. Zasady wizyt osób niepełnoletnich opisuje § 9 regulaminu.

    Wersja dla dzieci

    To są zasady, które obowiązują w tym gabinecie. Są po to, żebyś czuł się i czuła się tutaj bezpiecznie.

    Czego możesz się spodziewać

    Będziemy rozmawiać, bawić się, rysować albo ćwiczyć.
    Możesz mówić o wszystkim, co jest dla Ciebie ważne. Możesz też nic nie mówić.
    Nikt nie będzie się z Ciebie śmiał ani na Ciebie krzyczał.
    Mama, tata albo Twój opiekun są blisko i można do nich zadzwonić.
    Drzwi nigdy nie są zamknięte na klucz. Zawsze możesz wyjść.

    Tego nikomu nie wolno robić

    Nikomu nie wolno Cię bić, szarpać ani straszyć.
    Nikomu nie wolno Cię dotykać tak, jak nie chcesz.
    Nikomu nie wolno Cię wyśmiewać ani zawstydzać.
    Nikomu nie wolno robić Ci zdjęć ani Cię nagrywać, jeśli się na to nie zgadzasz.
    Nikomu nie wolno kazać Ci trzymać czegoś w tajemnicy przed mamą, tatą albo opiekunem.

    Masz prawo powiedzieć „nie”

    Jeśli coś Ci się nie podoba, powiedz „nie” albo „stop”. Możesz przerwać spotkanie i poprosić, żeby zawołać mamę, tatę albo opiekuna. Nikt nie będzie się za to gniewał.

    Gdy coś Cię niepokoi

    Powiedz o tym dorosłemu, któremu ufasz: mamie, tacie, babci, dziadkowi albo nauczycielowi. Możesz też powiedzieć o tym tutaj, w gabinecie. To nie jest skarżenie. To dbanie o siebie.

    Możesz też zadzwonić

    Te telefony są bezpłatne. Po drugiej stronie jest dorosły, który chce Ci pomóc.
    116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży
    800 12 12 12 - telefon zaufania Rzecznika Praw Dziecka
    112 - gdy dzieje się coś groźnego i potrzebujesz pomocy od razu